De beer met de baard

Waarde baardbroeders,

De lente is weer begonnen en daar word ik toch zo gelukkig van. De zon schijnt, de sneeuw is weg, en de rokjes zijn overal weer uit de kast gekomen. Ik vind dit altijd een prachtig seizoen, want het oog wil ook wat. Ik geniet altijd van het seizoen, hoe kort het ook moge zijn in de hoop dat de rokjes net zo kort zijn als het seizoen. Niet dat ik het een onoverkomelijke ramp vind dat mijn vrouw als een wookie op de bank ligt, maar het is niet hetzelfde. Ik heb eens ooit gezegd dat het voor mij niet per sé hoeft dat ze het hele jaar door haar benen scheert, ontharingscrème gebruikt of iets met wax… weet ik veel wat ze doet, en ze besloot voor de verandering eens naar me te luisteren. Mijn vrouw is heel erg blond, zoals je van een propere Noorse vrouw mag verwachten. Je ziet het dus niet zo goed, maar ik lig wel iedere avond met een cactus in bed. En beertje heeft een gevoelig huidje dus ’s ochtends lijkt het net of ik de liefde heb bedreven met een bosje brandnetels. Maar goed, het is 3 weken lang al 21 graden, wat voor Noorwegen een topzomer betekent. Ik mag weer naar buiten, maar dan natuurlijk wel om te werken.

Waarde baardbroeders,

Ik kan iedereen geruststellen, ik ben niet doodgevroren deze winter. Er waren momenten dat het kantje-boord was, maar ik heb het tot nu toe overleefd. Het is inmiddels april en de lente staat voor de deur. Nou lente mijn reet. Het heeft hier gisteren weer gewoon 25 cm gesneeuwd en voor mij is de ellende opnieuw begonnen. Mijn oma sprak vroeger iedere lente over de winterkoninkjes. Als die het land uit waren dan ging het niet meer vriezen. Volgens mij bedoelde ze de ijsheiligen, maar dat is voor het verhaal niet zo belangrijk. Die zakkenwassers hebben volgens mij een vakantiehuis in Noorwegen, want hier houdt het maar niet op. Overal in Europa zien we de gemiddelde temperatuur stijgen, maar juist waar ik woon zijn ineens de winters kouder, meer sneeuw… gewoon ellende. Het enige voordeel is dat ik nu zwarte band sneeuwschuiven heb en kan driften al een volleerd rallyrijder.

Waarde baardbroeders,

Gelukkig nieuwj… SNEEUWSTORM UIT DE HEL! Iedereen gaat snoeihard dood hier en niemand kan gered worden. Stront raakt de ventilator in Noorwegen en niet zo zuinig ook. Er is op nieuwjaarsdag net zoveel sneeuw gevallen als normaalgesproken de hele maand. Die klimaatverandering pakt hard aan hier, hoewel op een andere manier dan ik gedacht had. Dit betekent dat ik ’s ochtends voor het sneeuwschuiven het raam uit moet klimmen omdat de deur niet meer open kan. Er ligt op het moment van schrijven 1,5 meter sneeuw bij de voordeur, en bij de achterdeur is het een hele 1,8 meter hoog. Coen hoe weet je dat? Gewoon snikkel de sneeuw insteken dan weet je ‘t zo. Dit heb ik ook nog niet eerder meegemaakt. Hoe gaan de Noren om met zo’n situatie? Nou gewoon code oranje en doe een beetje voorzichtig alsjeblieft. Dit betekent dat je om 6 uur ’s ochtends naar buiten moet om sneeuw te schuiven als je rond 9 uur richting je werk wil rijden. Ik heb wel eens tegen mijn kinderen gezegd dat ik de auto moet uitgraven als het hier gesneeuwd heeft, maar hier is geen schep tegenop gewassen.

Waarde baardbroeders,

Ik heb met mijn gesodemieter deze keer maar eens heel bewust de Kerst overgeslagen en dus kwam er geen blog als ode aan de feestdagen. Maar zoals jullie van me gewend zijn, vind ik het moeilijk om m’n bek te houden, dus nu gaan we los op oudejaarsavond. Ten eerste, ik ben altijd enorm bezorgd over mijn baard op deze avond. Aangestoken kaarsen, rondvliegende champagnekurken en een bult vuurwerk waar ze in China nog U tegen zeggen zijn hiervoor de reden. Niet dat een champagnekurk mijn baard beschadigt, maar als ik dat ding tegen m’n ketel aankrijg en K.O. ga heb ik dan ook wel weer het volk in huis dat als prank de schaar pakt. Ik moet dus goed bij de les zijn want ik wil wel een fantastisch begin van 2024.

Waarde Baardbroeders,

Je staat op een vrijdagmorgen op je gemak je bek te schrobben in de badkamer, en de wasbak lazert naar beneden. Wat doe je dan? Nou dat zal ik eens uitgebreid vertellen. Eerst sta je een beetje verbijsterd te kijken naar wat er gebeurd is en tel je of je alle tenen nog hebt. Vervolgens besef je dat een enorme debiel bent, want je spoelt alsnog je mond in de wasbak die op half 11 hangt. Vanaf daar gaat het niet veel beter met de situatie want je moet je vrouw bellen om te vertellen wat er gebeurd is. Dat is wel een leuk gesprek trouwens. “Goeiemorgen schat, ik bel even om te laten weten dat de wasbak doormidden is.” Ik had er een goeie dag van want voor het eerst in 8 jaar wist ze niet wat ze moest zeggen en ik genoot simpelweg van de stilte. Dan is het een paar foto’s maken en terug naar de leverancier van de wasbak. Daar begon het meest Noorse spelletje van allemaal genaamd: wij hebben het niet gedaan.

Waarde baardbroeders,

Op vakantie met je vrouw en schoonouders, is dat een goed idee? Nou ik dacht vooraf van niet, maar dit was net zo’n situatie waarbij er ergens een bordje hangt bij een nieuw geschilderd hek. Pas op, nat! Maar je moet toch even voelen om te kijken of het wel waar is. Nou ik kan jullie zeggen dat ik ook hier even aan de hand van ervaring moest leren hoe de vork in de steel zat, wat hilarische taferelen opgeleverd heeft. Mijn schoonouwelui zijn in principe lieve mensen, maar ze zijn van een andere generatie. Dat betekent dat ze dingen anders doen dan dat nu normaal is. Ook zijn ze niet zo gezond meer, moeders is afhankelijk van een rolstoel. Dat ik met haar door het hele vliegveld moet koersen vind ik niet zo’n probleem, maar mijn geduld wordt op de proef gesteld als we dan ook in alle schappen van de taxfree moeten loeren, op zoek naar een parfum die ze toch nooit gaat gebruiken. Ik ga bewust door dit proces heen in plaats van mijn vrouw, want die is deze ellende gewend en heeft bij lange na niet het geduld dat ik heb. Dat ik zo geduldig ben omdat we al 8 jaar samenzijn heb ik in het belang van de wereldvrede maar even verzwegen.

Waarde Baardbroeders,

Ik hoop dat jullie allemaal intens genieten van jullie vakantie. Even lekker een tandje terugschakelen en relaxen, dat is tenminste als je niet zo’n heks op de bank hebt zitten die 7 jaar achterstallig onderhoud wil wegwerken in je vakantie. Dan is het beter om met de sleurhut ergens heen te gaan en lekker te kamperen en te genieten van het mooie weer en een paar gele rakkers voor de inwendige mens. Voor mij zit de vakantie er alweer op, want in Noorwegen heeft het hele land vakantie in de maand juli, en die is helaas alweer voorbij. Dat betekent voor mij dat ik weer met een opgeladen batterij aan de slag kan, dus gas op die lolly. Bij aankomst merk ik trouwens dat dit niet voor iedereen geldt. De Noren hebben 1 ding in het leven extreem goed onder de knie, en dat is rustig aan doen. Komt er een halfuur voor het einde van je werkdag een projectaanvraag binnen? Nou we kijken er morgen wel een keer naar. Wil een klant een meeting vroeg in de ochtend? Ho eens even! Wij beginnen een uur later en dan moet er eerst op competitieniveau koffiegedronken worden. Voor een hardwerkende Nederlander die gewend is aan een beetje gas geven is het niet te doen om in zo’n systeem te integreren. Nou gebied de eerlijkheid mij te zeggen dat mijn huidige collega’s een wat andere inslag hebben, maar toch is het niet van: ‘De rug krom en Juu!’ Het grote probleem voor mij is dat dit dus gewoon op nationale schaal gebeurt. Ik probeer een afspraak te maken met een klant voor een project, en dan krijg ik doodleuk een mail terug dat ze er na de kerstdagen wel een keer naar kijken. Wellicht wordt dit door veel mensen als rustgevend bezien, maar ik word er dood nerveus van. Hoe kan een heel land met 5,5 miljoen mensen zo enorm in slow-motion leven?

Waarde baardbroeders,

Zomervakantie in Noorwegen, hoe is dat eigenlijk? Meestal is het huilen met de pet op vanwege het korte zomerseizoen en daarin vaak ook nog de afwezigheid van goed weer. Ik ben inmiddels begonnen aan mijn eerste vakantieweek en het regent pijpenstelen. Ik heb eigenlijk veel liever vakantie in Juni of in Augustus, maar volgens de kleine blonde dictator die ik liefkozend mijn vrouw noem, is vakantie verplicht in de maand juli. Het is wel over de 20 graden, maar door de combinatie van warmte en regen is de luchtvochtigheid zo hoog dat mijn baard de hele dag spontaan in de krul schiet. Ik loop praktisch gezien met een dikke mat schaamhaar op mijn gezicht, maar dat was ook wel gebeurd als ik aan het werk was. ALS we hier kans hebben op prachtig zomerweer, dan is dat meestal wel in juli, maar de afgelopen jaren hebben we gewoon niet zoveel geluk gehad. De paradox in het hele verhaal is dat Noren echte zonneaanbidders zijn, wat ongeveer net zo ironisch is als een woestijnbewoner die dol is op sneeuwpoppen maken.